Jęczmień - fakty i mity o jęczmieniu

jęczmień na oku

Jęczmień jest jednym z częstszych schorzeń powiek i najczęściej pojawia się w najmniej oczekiwanej chwili. Nie należy się jednak załamywać, gdy już się pojawi. Poniżej podamy ważne informacje na temat jęczmienia, praktyczne wskazówki, jak sobie z nim poradzić oraz obalimy kilka mitów na ten temat.

Jęczmień oka to ropień znajdujących się w powiece gruczołów, powodowany przez zakażenie gronkowcem.

Ze względu na lokalizację zmiany wyróżnia się dwa rodzaje jęczmienia na oku: wewnętrzny i zewnętrzny.

Jęczmień wewnętrzny to ropne zapalenie gruczołu tarczkowego Meiboma, które powoduje powstanie od wewnętrznej strony powieki małej, ropnej i drażniącej oko torbieli. Zmiana może się powiększyć i przebić przez spojówkę ku wewnętrznej części powieki do worka spojówkowego lub przez skórę powieki na zewnątrz. Zazwyczaj ustępuje samoistnie po kilku dniach. Objawy to zaczerwienienie, obrzęk i duża bolesność tej części powieki, w której znajduje się zmieniony zapalnie gruczoł. Gdy po ustąpieniu ostrego stanu zapalnego pozostaje resztkowy guzek, mówimy wówczas o tzw. gradówce.

Jęczmień zewnętrzny to ropne zapalenie mieszka włosowego rzęsy i związanych z nim gruczołów Zeisa lub Molla. Ropień zasycha lub pęka po kilku dniach, a czasem ropna wydzielina wydostaje się na zewnątrz wzdłuż rzęsy. Zmiany mogą być mnogie, a czasem drobne ropnie mogą zajmować cały brzeg powieki. Objawy są mniej nasilone niż w przypadku jęczmienia wewnętrznego.

W leczeniu jęczmienia oka stosuje się okłady rozgrzewające (korzystniejsze jest „suche ciepło”), stosowane na zamknięte powieki.

Jeżeli jęczmień mimo stosowania rozgrzewających okładów nie ustępuje w ciągu kilku dni lub stan miejscowy się pogarsza, należy udać się do okulisty, który zaleci odpowiednią, miejscową kurację antybiotykową (krople lub maści).